تازه ترينهای وجودم ارزاني تو باد , بهترين تفکراتم از آن توست , اي تجسمِ ملموسِ ما شدن .

در دشت سرسبز خاطراتم , بهترين گلها را تو بچين , سبدت خالي نخواهد ماند . طراوت حضورت , گلزاري ديگر خواهد روياند , رزهاي بالا رونده , که سرتاپاي سرنوشتم را فرا خواهند گرفت , غنچه های تازه رُسته , که عطر تو را دارند و هرطلوع , بابدرقة شبنم ها برروي گلبرگها يشان ترانة تو را تلاوت خواهند کرد .

در خوشترين و بهترين لحظات زندگيم , جاي تو خاليست , نبودت , انتهاي خنده هايم را الکن نموده است . در افقهاي دوردست نگاهم, نخل وجودت سايه افکنده , سايه اي از امنيت و آرامش , آرامشي دور از دسترس و رؤيايي .

تصور در دست داشتن دستهايت , بمن حس بودن ميدهد و تداوم حضورت در تالار انديشه هايم فضا رااز هرچه غير توست خالي ميکند , خلوتي دلخواسته از توومن , آنگاه خودم را در گوش جانت نجوا خواهم کرد , به آرامي و آهستگي , بطوري که سکوت هم مارا تنها بگذارد , وآن موقع است که خواهم توانست قطرات عشق را در ني ني چشمان مضطربت که به دوردستها خيره شده اند تفسير کنم و غزل لبهايت را شاعر باشم .

آري , چشمان عاشق هميشه مضطرب خواهند بود مضطرب از نرسيدن , نخواستن , نشدن وهزاران "نه" ديگر که هرکدام مسلخگاه عاشقند , بله , چون عشق هيچگاه نمي ميرد واين عاشق است که تا آخر عمر بارها به زيارت مدفن آرزوهايش خواهد رفت ودر سوگ از دست رفته هايش خواهد گريست , اين حکم ازلي است .

به قول اخوان ثالث :  " مپنداري که بوم نااميدی باز                      به بام خاطر من مي کند پرواز "

ميشه با بودن تو .  .  .  يه دنياي تازه رو ساخت .  .  .

 

برتووآن خاطر آسوده سوگند                               بردو چشم گناه آلوده سوگند

برآن لبخند جادوئي

                   برآن سيماي روشن

                                        کزچمشان تو افتاده

                                                           آتش بر هستي من .  .  .

عمري هر شب در رهگذارت

                               ماندم چشم انتظارت

                                                     شايد يكشب بيايي

دردا تنهاي تنها

                بگذشته بي تو شبها

                                    در حسرت و جدائي

زين پس محزون وخاموشم

                           عشقت خاکسترم کرد

                                                 در دست باد پائيزي

                                                                       نشکفته پرپرم کرد

تا بعد .  .  .