شب تار محمد اصفهاني

ديگه از خسته گيهام خسته شدم  .  .  .  خسته شدم

ديگه از بستگيهام بسته شدم  .  .  .  بسته شدم

                            . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ميزنم تيغ به بند بستگي                            مگه آزاد بشم زخستگي(2)

                            . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

بسه تنهائي ديگه توي قفس                       بسه اين قفس بدون همنفس

ديگه بسه تشنگي بدون آب                       خودن فريب و نيرنگ سراب

                            . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

واسه هركي دل من تنگ ميشه                   تا ميفهمه دلش از سنگ ميشه(2)

                            . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

دوستي از رو زمين پاك شده                      مردي و مردونگي خاك شده

                            . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

هركي فكر خودشه تو اين زمين زمون         تو نخ آب يخ و گرمي نون(2)

                            . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

بايد حرف دلمو گوش كنم                        غم دنيارو فراموش كنم

دستمو بلد كنم به آسمون                       خودمو رها كنم از اين و اون

دلمو جدا كنم از آدمها                             سينمو پر كنم از ياد خدا(2)

                            . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ديگه بسه ديگه بسه انتظار                       ابر رحمت به سر دنيا ببار

شب تاره شب تاره شب تار                      آسمون خورشيدو بردارو بيار(3)